In 2005 schreven het S.M.A.K. en het MSK een wedstrijd uit voor een ontwerp van het plein tussen de twee musea, het Museumplein. Wim Goes Architectuur en Aldrik Heirman wonnen de wedstrijd. In hun ontwerp stelden ze voor om het plein autovrij te maken en om een stenen tapijt te leggen met respect voor de openbare ruimte, mens, kunst en natuur. In 2014 werd het Museumplein omgedoopt tot Jan Hoetplein en werd het park aan het MSK Robert Hoozeepark genoemd. Het plein is  nog steeds niet gerealiseerd.

Twee musea verenigd

Het Jan Hoetplein ligt tussen het MSK en het S.M.A.K.. De twee musea, die historisch verbonden zijn, zullen door het plein ook ruimtelijk aan elkaar verbonden worden. Het MSK, dat nu eigenlijk buiten het park ligt, wordt zo écht deel van het park. De trappen aan het S.M.A.K. zullen verdwijnen, waardoor het museum letterlijk laagdrempelig wordt. Dit plan:

  • respecteert de symmetrie van het MSK-gebouw
  • past perfect in de toekomstvisie voor het Citadelpark
 

Stenen tapijt

Het plein is gemaakt van blokjes natuursteen. Die worden als een tapijt over de bestaande hellingen gedrapeerd. Deze oplossing heeft veel voordelen:

  • Het reliëf van het park blijft behouden
  • De bomen kunnen blijven
  • Er kan water door de grond sijpelen
  • Het is een relatief goedkope oplossing

 

 

 

De droom van Robert Hoozee en Jan Hoet

Zowel Robert Hoozee (de directeur van het MSK) als Jan Hoet (de oprichter van het S.M.A.K.) droomden van een plein tussen hun musea.

Lees hier de wens van wijlen Jan Hoet over het plein.